Canticum Canticorum et interpretatio eius
Liber Canticum Canticorum hebraice שׁיר השׁירים liber neglectus inter libros reliquos est. Primo in interpretatione ea constitutionem litterariam textus biblici habeamus observare. Cum textum hunc legeremus, certe exim multitudinem orationis inter virum et mulierem rettulimus. Canticum Canticorum liber singularis supra est, ut mulier promptior sit, sed hoc prodigium perordinarium in litteris propinque-orientali non est.
Pro cognitione significationis libri Cantici Canticorum possum nuntiare amorem ad comestionem corporeæ non consecutum esse. Quadam melodia, quadam propositione, quæ in libro perpetuo resonat, versus est: NE SVSCITETIS NEQVE EVIGILARE FACIATIS DILECTAM QVOADVSQVE IPSA VELIT. (Liber Canticum Canticorum II:VII) In interrogationibus corporis hominis, sexualitate in historia opiniones duarum pervulgabant. Utraque laqueo sunt, quo homo Dei adprehendi potest.
Stultia prima est, ut corpus hominis, sexualitas quidquam mala sit. Faciebatur forma vivendi monachi, quæ sicut species sanctitatis concipiebatur. Contrarium infinitum sententia est, quid stultia secunda est, quæ nobis vult formam inserere, quod frui boni sit. I.e. sexus liber, sexus sine prohibitione cum quoquis et ubique. Nullo dubio cogitandum simile, lectores honorati, in tempori nostri signavistis. Liber biblicus Canticum Canticorum nobis admonitionem moralem largitur, ut est cum corpore nostri et sexualitate nostri.
Pulchritudo corporis hominis et sexualitas nostra aliquid mali non est, pro qua re habeamus pudere. Liber Canticum Canticorum celebratione relationis amatorii inter virum et mulierem, inter duos dilectos est. In parto secundo scriptor libri bene consctitur sanctitatis duorum hominum. Amor et sexualitas habet locum exactum in hoc mundo creato, ubi tantum in matrimonio finit.
Possumus sub auctoritate communicationis socialis, quis res televisifica, acta diurna, interrete habuimus pro hoc, ut amor sexus compositus cum aliquo, quis nobis „forte“ in sinu decidit. Sapientia textus sacrorum, in causa nostra libri Cantici Canticorum, nos ex cogitatione fallace extorquet. Si attente hunc librum perlegimus, postea conperimus, quod amor etiam nunc non implet. Amor, relatio duorum delectorum hominum, viri et mulieris expectatio ad momentum iustum, ad tempus iustum est
Canticum Canticorum sine controversia series carminis amatorium est. Non semel nomen Dei nominat, terminologia libri probabiliter nos persuasimus, thema unico celebratio relationis duorum delectorum esse. Sed, propter constitutionem litterariam, huc propositio est, quæ propositio gravior est. Propositio hæc expectatio est. Expectatio pro delecto. Expectatio hominum Dei pro Christo suo, Salvatore suo. Quomodo igitur id scio? Culmen constitutionis litteraria textus versus est: EGO DORMIO ET COR MEVM VIGILAT VOX DILECTI MEI PVLSANTIS APERI MIHI SOROR MEA AMICA MEA COLVMBA MEA INMACVLATA MEA QVIA CAPVT MEVM PLENVM EST RORE ET CINCINNI MEI GVTTIS NOCTIVM (Liber Canticum Canticorum V:II)
Pæne cogitationem eadem invenimus in libro Apocalypsis Ioannis, in versu III:XX ECCE STO AD OSTIVM ET PVLSO SI QVIS AVDIERIT VOCEM MEAM ET APERVERIT IANVAM INTROIBO AD ILLVM ET CENABO CVM ILLO ET IPSE MECVM Hic ipse textus, textus ex libro ultimo Bibliæ, libro Apocalypsis summam interpretationis libri Canticum Canticorum nos ducit. Canticum Canticorum de expectatione dilectæ (ecclesia) pro sponso (Dominus Iesus Christus) est. Perlegendo Cantici Canticorum cognoscimus delectum foris esse, mulier vocem audit, noscit illam, sed relatio mutua etiam nunc non implet.
Conclusio: Liber Canticum Canticorum minimum duos possibiles interpretationes habet. Interpretatio prima moralis, ethica est, quæ nos docet, pulchritudinem corporis hominis mala non esse. Sexualitas humanitas naturalis omnium ex nobis est, sine dubio in lege, quæ Dominus Deus locutus est. Cupiditas et amor duorum hominum tantum modo in matrimonio finit.
Interpretatio secunda in expectatione ecclesiæ Salvatorem suum est. Cogitatio: EGO DORMIO ET COR MEVM VIGILAT (Liber Canticum Canticorum V:II) videlicet notus est, textus de parabola, de virginibus quinqe est. Scriptum est: DORMITAVERVNT OMNES ET DORMIERVNT (Evangelium secundum Matthæum XXV:V) , sed denique ET QVÆ PARATÆ ERANT INTRAVERVNT CVM EO AD NUPTIAS ET CLAVSA EST IANVA (Evangelium secundum Matthæum XXV:X).
Dominus Iesus Christus in conclusione illius parabolæ nos vocat ad vigilantiam! (sic) Canticum Canticorum de expectatione in adventum Dei diei est. Liber Canticum Canticorum nos possum confidere ad expectationem pacientemque insomnem Salvatoris expectamus Domini Iesu Christi, quo cum illo erimus – CENABO CVM ILLO ET IPSE MECVM (Liber Apocalypsis Ioannis III:XX)
Canticum Canticorum et interpretatio eius je latinským překladem jednoho z mých článků: Píseň písní a její význam.